sobota, 10 kwietnia 2010
...
Kiedy dziś w nocy odchodziłam od komputera, nie przypuszczałam, że tuż po przebudzeniu, usłyszę wiadomośc o tak wielkiej tragedii ... Na myśl o tym co się stało i o tym, co muszą czuc najbliżsi tych, którzy zginęli, żal ściska mi serce. Brak słów by oddac co czuje się w tak trudnych momentach jak ten...
Modlitwa... to chyba jedyne co możemy zrobic dla tych 96 osób, które dziś odeszły. Dla nich i dla ich pogrążonych w rozpaczy rodzin i bliskich...
Modlitwa... to chyba jedyne co możemy zrobic dla tych 96 osób, które dziś odeszły. Dla nich i dla ich pogrążonych w rozpaczy rodzin i bliskich...
Szczęście
Tak wielu z nas poszukuje w życiu nadzwyczajności... Coraz częściej pragniemy miec więcej, życ piękniej i lepiej od innych. Zapominamy, że więcej nie zawsze znaczy lepiej, że piękno jest pojęciem względnym, a to co wydaje się byc lepsze nie zawsze się takim okazuje... To smutne, że coraz rzadziej potrafimy cieszyc się z tego co mamy, pragnąc wciąż więcej i więcej. A przecież życie to nie wyścig, ani konkurs piękności.
Prawda jest taka, że tylko od nas zależy czy zechcemy dostrzec to wszystko co Dobry Bóg zechciał nam podarowac... i że nikt inny, jak tylko my sami możemy sprawic, że tu i teraz, z tym co mamy i tacy jacy jesteśmy, poczujemy się naprawdę szczęśliwi.
Prawda jest taka, że tylko od nas zależy czy zechcemy dostrzec to wszystko co Dobry Bóg zechciał nam podarowac... i że nikt inny, jak tylko my sami możemy sprawic, że tu i teraz, z tym co mamy i tacy jacy jesteśmy, poczujemy się naprawdę szczęśliwi.
Przebudzenia c.d
" Jeśli pragniecie swego przebudzenia jest rzeczą niezmiernie ważną, by rozpocząc to co nazywam "samoobserwacją". Uświadom sobie to co mówisz, to co robisz, bądź świadom tego co myślisz, bądź świadom tego jak działasz. Bądź świadom swych motywów; tego, skąd one się biorą. Nieświadome życie nie jest warte tego, by je przeżyc. Nieświadome życie jest życiem mechanicznym."
- Anthony de Mello
"Przebudzenie"
- Anthony de Mello
"Przebudzenie"
środa, 7 kwietnia 2010
ŚWIĘTA możesz miec w sercu każdego dnia.
Święta Wielkanocne.
Wielki tydzień... Triduum Paschalne... Czas modlitwy, zadumy, adoracji . I ta jedyna, Wielka Noc. Radosna jak żadna inna. Dni świąteczne mijają... ale On wciąż jest. Zmartwychwstały Chrystus, który zwyciężył śmierc. Jest każdego dnia i każdej nocy. Zawsze. Jest ze mną i z Tobą. Dla mnie i dla Ciebie. Z Nim nie musimy się bac. On jest naszą nadzieją i siłą, której potrzebujemy. Miłością, której pragniemy i prawdą, której nieustannie poszukujemy.
Nie każmy czekac Mu na siebie cały rok...
Wielki tydzień... Triduum Paschalne... Czas modlitwy, zadumy, adoracji . I ta jedyna, Wielka Noc. Radosna jak żadna inna. Dni świąteczne mijają... ale On wciąż jest. Zmartwychwstały Chrystus, który zwyciężył śmierc. Jest każdego dnia i każdej nocy. Zawsze. Jest ze mną i z Tobą. Dla mnie i dla Ciebie. Z Nim nie musimy się bac. On jest naszą nadzieją i siłą, której potrzebujemy. Miłością, której pragniemy i prawdą, której nieustannie poszukujemy.
Nie każmy czekac Mu na siebie cały rok...
niedziela, 21 marca 2010
"Misericordias Domini in aeternum cantabo"
Czasem otrzymujemy kolejną szansę...
Pan wysłuchuje naszych modlitw
i zsyła nadzieję.
Choc po doświadczeniu starty, trudno o spontaniczną radośc, w głębi serca jest i pragnie krzyczec. Jednak tym razem, pokora każe cieszyc się jej w ciszy.
Po raz kolejny, wszystko w Jego rękach ...
I choc każdego dnia radośc miesza się z lękiem...
po prostu ufam.
......................................................................................................................
sobota, 6 marca 2010
czwartek, 4 marca 2010
środa, 3 marca 2010
Uwielbiam...
Uwielbiam gdy złociste promyki słońca rozświetlają o poranku moją twarz. Gdy delikatnie ją muskając, szeptają : "Już jest... Kolejny, nowy dzień Twojego życia. "
Uwielbiam te dni jak ten, gdy w chwilę po otwarciu powiek,wpadam w zachwyt na widok olśniewającego błękitu nieba.
Uwielbiam tupot małych stópek, które każdego ranka przemierzają tą samą drogę. Z pokoju do pokoju...od łóżka do łóżka... Kiedy wiem, że lada chwila ktoś kochany wtuli się we mnie i wypowie słodkie" manusiu".
Uwielbiam szczerą radośc , którą mają w oczach moje dzieci.
Ich spontanicznośc, naturalnośc i nieopisaną ciekawośc swiata.
Uwielbiam opiekuńczośc mojej drugiej połówki.
Jego codzienne, niewymuszone dowody miłości.
Słowa z głębi serca. Nigdy puste i nigdy rzucane na wiatr.
Uwielbiam każdy dzień mojego życia.
Za miłośc, która mnie otacza...
Miłośc, którą codziennie objawia mi ON.
........................................................................
źródło fot. - www.digart.pl
Uwielbiam te dni jak ten, gdy w chwilę po otwarciu powiek,wpadam w zachwyt na widok olśniewającego błękitu nieba.
Uwielbiam tupot małych stópek, które każdego ranka przemierzają tą samą drogę. Z pokoju do pokoju...od łóżka do łóżka... Kiedy wiem, że lada chwila ktoś kochany wtuli się we mnie i wypowie słodkie" manusiu".
Uwielbiam szczerą radośc , którą mają w oczach moje dzieci.
Ich spontanicznośc, naturalnośc i nieopisaną ciekawośc swiata.
Uwielbiam opiekuńczośc mojej drugiej połówki.
Jego codzienne, niewymuszone dowody miłości.
Słowa z głębi serca. Nigdy puste i nigdy rzucane na wiatr.
Uwielbiam każdy dzień mojego życia.
Za miłośc, która mnie otacza...
Miłośc, którą codziennie objawia mi ON.
........................................................................
źródło fot. - www.digart.pl
Przepis na duchowość...
(...) Bardzo charakterystyczną cechą religijności naszych czasów jest tzw. selektywność. Ludzie wybierają sobie z Bożej nauki to, co im odpowiada. Ktoś opisał kiedyś to zjawisko w obrazowy sposób mówiąc, że dzisiejszy człowiek bierze do ręki Biblię i długopis, a potem wykreśla to , co mu nie odpowiada. Wspomaganie biednych? Ależ tak, oczywiście, to bardzo słuszne. Wybaczać siedemdziesiąt siedem razy? Nie, to zupełnie nieżyciowe. Czcić ojca i matkę? Owszem, to także słuszne. Na kobietę nie patrzeć pożądliwie? Nie, to już pewna przesada.
I tak dokonuje się tej selekcji, dzieląc Boże prawdy na życiowe i nieżyciowe, słuszne i niesłuszne. Tak właśnie wygląda poprawianie Pana Boga, przepuszczanie Jego nauki przez filtr naszego ułomnego pojmowania. A Boże słowa przyjmuje się albo w całości, albo wcale. Z Bożymi prawdami jest jak z cegiełkami w sklepieniu świątyni- gdy wyjmie się jedną, zawali się całość. Nie można byc chrześcijaninem na siedemdziesiąt czy czterdzieści procent. Bóg zawsze stawiał przed człowiekiem propozycję: wszystko za wszystko. Moje życie za twoje życie. Całkowita opieka za całkowite zaufanie. Tym, którzy chcą z Panem Bogiem handlować, tym którzy podchodzą do wiary od strony minimalizmu - Czy koniecznie muszę to zrobic ? Czy nie można tego jakoś ominąć ? - tym wszystkim, nam wszystkim Bóg mówi: nawróćcie się ! Nawróćcie się do mnie sercem! Bóg chce, abyśmy byli Jego dziećmi, nie klientami. (...)
Usłyszałem kiedyś pouczającą historię o wieśniaku, który zobaczył, jak w pałacu dziedzica goście jedli smakowite ciasto. Udało mu się zdobyc przepis i polecił żonie, która była bardzo skąpą kobietą, by upiekła mu ten przysmak. Niewiasta wzięła do ręki przepis i zaczęła narzekac: "Kilo mąki pszennej? A skąd ja wezmę pszenną? Dam trochę żytniej. Pięć jajek? Po co pięć, wystarczą dwa. Pół litra śmietany? Wystarczy mleko i trochę wody. Dwie łyżki masła? Szkoda masła, dam gęsiego smalcu." Gdy ciasto było już gotowe, mąż skosztował i odrazu wypluł wszystko, dziwiąc się, że ci bogaci ludzie mogą jeść coś tak okropnego.
My także często, po cichu zmieniamy przepis na chrześcijańską duchowość. Gorącą modlitwę zamieniami na bezmyślny pacierz albo jedynie znak krzyża. Obecność na mszy św. po prostu zaliczamy bez zaangażowania i zrozumienia, bez poczucia, że składamy Bogu ofiarę. Posty stały się symboliczne albo w ogóle ich nie ma. Naszą ofiarą są resztki czasu albo rzeczy już niepotrzebne. I po pewnym czasie spostrzegamy, że taka pobożność już nam nie smakuje, a nawet stała się uciążliwym balastem życia.(...)
Wielki post jest czasem na rozgrzanie naszej wiary , na oczyszczenie jej z wpływów grzesznego świata, który chce wszystko uczynić prostym i wygodnym. W zasadzie nie ma w tym nic złego gdy ludzie zabiegają o to, by ich życie pozbawione było trudu i cierpienia. To jednak bardzo niebezpieczne, gdy procesem takiego ułatwiania sobie życia obejmiemy także religię. Bowiem krzyż poskracany, ociosany, owinięty mięciutką gąbką - to nie jest już to życiodajne drzewo, na którym umarł Chrystus.(...)
- fragment nauki rekolekcyjnej Ks. Piotra Pawlukiewicza
z książki pt."Kazania radiowe 1992-2002 "
niedziela, 28 lutego 2010
...
"Kto nie rozmyśla,
podobny jest do człowieka,
który nigdy nie przegląda się w lustrze."
- Ojciec Pio
źródło fot. - www.spaplanet.pl/artykuly.php?id=547
sobota, 27 lutego 2010
P jak pycha i pokora
Są dni kiedy w mojej glowie i sercu dzieje się zbyt wiele by, bez pozostawionego na łamach bloga słowa refleksji , przyłożyc głowę do poduszki. I choc nie sposób opisac wszystkiego ( nawet nie zamierzam próbowac bo nie spałabym wcale), jest coś o czym od pewnego czasu bardzo napisac chciałam...
Pycha i pokora. To one- niczym dwie siostry- będą dziś tematem moich rozważań.
Czym właściwie są?
Jak je rozpoznac ? Kogo dotyczą ?
A może raczej, czy jest ktoś kogo nie dotyczą ?
Myślę sobie, że siedzą w każdym z nas... Bez wyjątku.
Z którą polubiliśmy się bardziej? Której ulegamy częsciej ? Odpowiedzmy sobie sami...
Pycha i pokora.
Niestety najczęsciej jedna z nich wiedzie prym....i niestety nie jest nią pokora.
Ta wciąż pozostaje w mniejszości jako nieatrakcyjna i nie do końca rozumiana. Postawienie na pokorę niesie za sobą ryzyko... przynajmniej w jej powszechnym odbiorze. Bo przecież czlowiek pokorny kojarzy się z tym, który ustępuje, nie walczy o swoje, a wręcz się poddaje.
To właśnie pycha, "mądrzejsza" z dwóch sióstr, zawsze wie jak wyjśc na swoje. Ona wie najlepiej komu i jak się przypodobac, pokazac swoją wyższośc i jak się w życiu ustawic by zawsze byc na wygranej pozycji. Pycha nie widzi, że jest pusta i wyrządza krzywdę innym. Nie widzi jak rozpychając się łokciami, łamie zasady dobrego wychowania i ogólnie przyjęte normy etyczne. Dla pychy wartości nie istnieją. Jedyną wartością jest JA i to co MOJE. Oczywiście pycha robi wszystko by MOJE było najlepsze, najpiękniejsze, najbardziej widoczne, po prostu zawsze NAJ. Inni się nie liczą. Inni zawsze będą w tyle. Nieważni, gorsi, mniej inteligentni i niezaradni życiowo. Pycha nie brzydzi się kłamstwa, gry pozorów i manipulacji. Ona uwielbia rachowac, kalkulowac, ustawiac innych niczym pionki w grze... oczywiście swojej, dobrze przemyslanej. Posłużyc się drugim człowiekiem dla swojego interesu - to jedna z jej specjalności. Tak długo "liczy się" z drugim człowiekiem, jak długo jest jej do czegoś potrzebny. Pycha nie jest ani trochę sentymentalna. A jeśli się taką wydaje, po prostu się przebiera. Nikt tak jak ona nie uwielbia życiowej maskarady...publicznego obnoszenia się ze swojej hojności, wspaniałomyślności, pomocy poszkodowanym przez los. Pycha uwielbia byc podziwiana, za wszystko.
A pokora... Jej na próżno będziemy szukac na okładkach i w nagłówkach gazet . Czasem zdarzy się wyjątek, ale bardzo rzadko. Ona raczej nie pcha się do zdjęc...nie pozuje, nie przepada za wywiadami. Nie lubi fleszy i hucznych imprez. Pokora ceni sobie ciszę. Nie dąży do sławy za wszelką cenę, nie szuka rozgłosu. Nie musi błyszczec by ją zauważono. Nie lubi się przechwalac. Rzadko występuje publicznie, a jesli już to robi i przychodzi jej mówic o sobie i swoich dokonaniach, robi to z niezwykłą klasą. Pokora jest prosta. Pokora jest piękna. Nie dowartościowuje się mówiąc źle o innych, nie krzyczy, nie poniża. Pokora lśni swoim wewnętrznym pięknem, które sprawia że bez względu na wierzchnie okrycie, zawsze wygląda pięknie. Najważniejsza jest dla niej prawda i miłośc do drugiego człowieka. Ona nigdy nie wyszydzi, nie wykorzysta, nie zdradzi. Jej drugie imię to dobro.
Nie łatwo jest spojrzec na siebie krytycznie... Ba. To bardzo trudne.
Ale warto od czasu do czasu zastanowic się nad sobą i tym co w życiu ważne, by się w złym kierunku zbytnio nie zapędzic...
..........................................................................................................
Dla tych, którzy chcieliby temat pokory i pychy przeanalizowac w nieco szerszym kontekście, gorąco polecam pewien artykuł. Kliknij i koniecznie przeczytaj do końca.
Pycha i pokora. To one- niczym dwie siostry- będą dziś tematem moich rozważań.
Czym właściwie są?
Jak je rozpoznac ? Kogo dotyczą ?
A może raczej, czy jest ktoś kogo nie dotyczą ?
Myślę sobie, że siedzą w każdym z nas... Bez wyjątku.
Z którą polubiliśmy się bardziej? Której ulegamy częsciej ? Odpowiedzmy sobie sami...
Pycha i pokora.
Niestety najczęsciej jedna z nich wiedzie prym....i niestety nie jest nią pokora.
Ta wciąż pozostaje w mniejszości jako nieatrakcyjna i nie do końca rozumiana. Postawienie na pokorę niesie za sobą ryzyko... przynajmniej w jej powszechnym odbiorze. Bo przecież czlowiek pokorny kojarzy się z tym, który ustępuje, nie walczy o swoje, a wręcz się poddaje.
To właśnie pycha, "mądrzejsza" z dwóch sióstr, zawsze wie jak wyjśc na swoje. Ona wie najlepiej komu i jak się przypodobac, pokazac swoją wyższośc i jak się w życiu ustawic by zawsze byc na wygranej pozycji. Pycha nie widzi, że jest pusta i wyrządza krzywdę innym. Nie widzi jak rozpychając się łokciami, łamie zasady dobrego wychowania i ogólnie przyjęte normy etyczne. Dla pychy wartości nie istnieją. Jedyną wartością jest JA i to co MOJE. Oczywiście pycha robi wszystko by MOJE było najlepsze, najpiękniejsze, najbardziej widoczne, po prostu zawsze NAJ. Inni się nie liczą. Inni zawsze będą w tyle. Nieważni, gorsi, mniej inteligentni i niezaradni życiowo. Pycha nie brzydzi się kłamstwa, gry pozorów i manipulacji. Ona uwielbia rachowac, kalkulowac, ustawiac innych niczym pionki w grze... oczywiście swojej, dobrze przemyslanej. Posłużyc się drugim człowiekiem dla swojego interesu - to jedna z jej specjalności. Tak długo "liczy się" z drugim człowiekiem, jak długo jest jej do czegoś potrzebny. Pycha nie jest ani trochę sentymentalna. A jeśli się taką wydaje, po prostu się przebiera. Nikt tak jak ona nie uwielbia życiowej maskarady...publicznego obnoszenia się ze swojej hojności, wspaniałomyślności, pomocy poszkodowanym przez los. Pycha uwielbia byc podziwiana, za wszystko.
A pokora... Jej na próżno będziemy szukac na okładkach i w nagłówkach gazet . Czasem zdarzy się wyjątek, ale bardzo rzadko. Ona raczej nie pcha się do zdjęc...nie pozuje, nie przepada za wywiadami. Nie lubi fleszy i hucznych imprez. Pokora ceni sobie ciszę. Nie dąży do sławy za wszelką cenę, nie szuka rozgłosu. Nie musi błyszczec by ją zauważono. Nie lubi się przechwalac. Rzadko występuje publicznie, a jesli już to robi i przychodzi jej mówic o sobie i swoich dokonaniach, robi to z niezwykłą klasą. Pokora jest prosta. Pokora jest piękna. Nie dowartościowuje się mówiąc źle o innych, nie krzyczy, nie poniża. Pokora lśni swoim wewnętrznym pięknem, które sprawia że bez względu na wierzchnie okrycie, zawsze wygląda pięknie. Najważniejsza jest dla niej prawda i miłośc do drugiego człowieka. Ona nigdy nie wyszydzi, nie wykorzysta, nie zdradzi. Jej drugie imię to dobro.
Nie łatwo jest spojrzec na siebie krytycznie... Ba. To bardzo trudne.
Ale warto od czasu do czasu zastanowic się nad sobą i tym co w życiu ważne, by się w złym kierunku zbytnio nie zapędzic...
..........................................................................................................
Dla tych, którzy chcieliby temat pokory i pychy przeanalizowac w nieco szerszym kontekście, gorąco polecam pewien artykuł. Kliknij i koniecznie przeczytaj do końca.
czwartek, 25 lutego 2010
Jeszcze
Jeszcze się trzymasz własnego szczęścia za włosy
odkładasz sobie w byle garnuszku
piszesz pamiętnik to znaczy stawiasz sobie pomnik
dlatego powietrze karmi cię skąpo
nie prowadzą niewidzialne ręce
to co wielkie nie przychodzi mimo woli
ból daremny - bo nie umierasz
nie umiesz oddać siebie
to jakże masz dostać wszystko
Ks. Jan Twardowski
źródło fot. http://www.digart.pl/praca/2413584
niedziela, 21 lutego 2010
Życie...
"Człowiek coraz wyraźniej
to rozumie, że życie
jest jedynie czasem zasiewu,
jest jedynie czasem zasiewu,
a żniwa nie są tutaj."
- Vincent van Gogh
źródło fot. photo.bikestats.eu
sobota, 20 lutego 2010
Powolne budzenie z zimowego snu;)
Za oknem jeszcze zima, powoli zanikająca, ale jednak. Wygląda na to, że jeszcze trochę przyjdzie nam się z nią natrudzic bo meteorolodzy zapowiadają, że marzec najprawdopodobniej jeszcze będzie srogi ( tak przynajmniej słyszałam). Ci co znają mnie dłużej wiedzą, że moją ukochana porą roku jest wiosna...ta soczyście zielona, pachnąca i ciepła. Przyznaję, że wyglądam jej już z utęsknieniem. Tym bardziej, że jest powód dla którego ta wiosna może byc dla mnie wyjatkowa...Wszystko jednak w swoim czasie. Teraz staram się skupic na tym co tu i teraz, bo jak mawiał Ojciec Pio "tylko ten czas, który ucieka jest naszą wlaśnością". Nie wiem jak Wy, moi drodzy Czytelnicy, ale ja czuję się trochę jak niedźwiedź budzący się z zimowego snu;) No cóż... sądząc po Waszej ostatniej blogowej "aktywności" , Wy chyba też jeszcze śpicie ;) Mimo wszystko pozostaję z nadzieją, że dacie wkrótce jakiś znak życia :)
Pozdrawiam Wszystkich ciepło.
piątek, 19 lutego 2010
Miłośc na śmierc nie umiera.
Po raz pierwszy w życiu , własnie dziś, poprzez to konkretne rozważanie - Droga Krzyżowa Chrystusa , trafiła w sam środek mojego serca . Zawsze ją rozumiałam, ale dopiero dziś dane było mi ją prawdziwie przeżyc...
Specjalnie dla Was odnalazłam w sieci tekst ,w który jeszcze kilka godzin temu wsłuchiwałam się z nieopisanym wzruszeniem.
Naprawdę warto znaleźc chwilę by oddac się refleksji nad tym niezwykle głębokim rozważaniem...
Miłość na śmierć nie umiera, czyli o losach Miłości na Drodze Krzyżowej
Miłość na śmierć nie umiera?
Bez znaku zapytania powiedział tak kiedyś Jan Twardowski, ksiądz i poeta. Ale dramatyczne wydarzenia sprzed niemal dwóch tysięcy lat, które dotknęły Miłości, zdają się obalać intuicję księdza Jana.
Spróbujmy przyjrzeć się temu, co przydarzyło się Miłości w czasie Drogi Krzyżowej. Jeśli przy końcu tekstów dojdziesz do przekonania, że "miłość na śmierć nie umiera", masz po co żyć. Bo rzeczywiście kochasz. I nie umrzesz. Nie umrą także ci, których naprawdę kochasz.
Stacja 1. Wyrok śmierci
Miłość godzi się na niesłuszne wyroki. Poddaje się skazaniem. Przyjmuje wyroki cicho. Bez protestów, choć z rozerwanym sercem. Bolą nas wszystkich niesłuszne wyroki, ale czy miłość istnieć może bez bólu?
Ale z drugiej strony w słowniku miłości nie ma zdania: "Skazuję cię...". Ona zawsze mówi: "Daruję ci...".
Najtrudniej jest chyba usłyszeć: "Umrzesz. Dziś umrzesz. To jest dzień twojej śmierci". Najtrudniej usłyszeć te słowa, gdy się kocha. I przyjąć - w pełnym osłupieniu - z ust tych, których się kocha.
Miłość, na śmierć skazana uczy nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość nie cieszy się z niesprawiedliwości.
Stacja 2. Krzyż na plecach
Tu nie ma innego wyjścia. Rozwój miłości, jej wypełnianie się, zawsze domaga się krzyża. Póki krzyż nie osiądzie na ramionach, nie ma miłości. Są tylko płoche marzenia i złuda harlequinów i niespełniony filmowy melodramat.
Krzyż jest jednak wiosną miłości. A jak krzyż się nie starzeje, tak i miłości obca jest starość. Miłość z krzyżem na plecach nie zna zadyszki z powodu szóstego piętra i nie zasypia. Bo jest zawsze na czas. Zawsze we właściwym miejscu i zawsze na czas, bo z krzyżem.
Miłość, z krzyżem na plecach uczy nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość nie szuka swego.
Stacja 3. Upadek nr l
Już się zmęczyła, na twarz padła, leży w błocie, czasem na asfalcie. Nie uniosła. Za ciężko było. Ale unieść chciała. Za szybko leciała, bo miała być na czas. A tu trach i leży! A jak ktoś się wywraca, to radocha tym, co naokoło.
Jak dobrze, że miłość na pysk się wali - ze zmęczenia, szybkości, nieuwagi, z powodu śliskiej podłogi. Co za różnica z jakiego powodu, grunt, że z miłości. Jak to dobrze, że się upada z miłości! Miłości, leżałaś w uliczce przed Golgotą, więc wiesz! Jak to dobrze, ze się upada z miłości, l jak to źle, gdy miłość upada!
Miłości upadająca ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość nie unosi się pychą.
Stacja 4. Matka
Jak tu ciepło od miłości, przy tej stacji! Miłość wybiega do Syna na drogę, bo miłość zawsze biegnie do dzieci. Ręce się jej trzęsą, łez powstrzymać nie może, gotowa jest siebie dać w zamian. Ale gotowa jest - gdy trzeba - syna oddać, córkę oddać.
Ileż tych stacji czwartych mamy w życiu. Może to z tamtej stacji jerozolimskiej rodzą się stacje czwarte w naszych domach... i pewnie razem z Maryją, odprawiają co dzień tę stację nasze matki.
Miłości, przez Matkę przyjęta, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość nie unosi się gniewem.
Stacja 5. Szymon Cyrenejczyk
Miłość pomaga. Zwłaszcza w obliczu śmierci jest chętna. Jakby bardziej wrażliwa i więcej ma czasu. Już może zostawić robotę na polu wzorem Szymona z Cyreny, zgodzi się także na przymus. I Szymon się pewnie zbawił pod przymusem miłości.
Miłość lubi, gdy się jej pomaga. Przestaje czuć się sama, lżej jej i trochę weselej. Na chwilę nie czuje ciężaru. Potem idzie się jej już pewniej.
Miłości, wsparta mięśniami Cyrenejczyka, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość nie szuka poklasku.
Stacja 6. Weronika
Taka niebywale czuła i odważna ta miłość Weroniki. Łokciami pcha się przez tłumy, chustę rozkłada, wyciera twarz i mimo, że kobieca, wcale się nie boi. Miłość bez odwagi jest bezsilna. A gdy ją ma, pokonuje zwykłą nieśmiałość, wychodzi przed tłum i nie chowa się za plecami, gapiąc się z bezpiecznego miejsca. Tu przed tłum wyskoczyła z chustą, a w wojnę rzucała Żydom chleb za druty.
Więc się tuliła Twoja twarz, do tej chusty pełnej miłości, tuliła tak, aż została na niej na zawsze.
Miłości, otarta z potu, kurzu i krwi, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość weseli się z prawdą.
Stacja 7. Upadek środkowy
Już leży po raz drugi. Jeszcze się nie zdążyła nawstydzić za pierwszy upadek, a i ten drugi wiadomo, że nie jest ostatnim. Ale wtedy wygrała to i teraz się podniesie. Ile razy się podnosi, tyle razy zwycięża. Nie pozwala się dobić, nie wije sobie gniazdka na dnie, nie rezygnuje z wysiłku powstania. Z ciała na ziemi dźwiga się na kolana, potem w bólu prostuje. Ona wie, że nie wolno leżeć i tkwić w upadku.
Miłości, świadku drugich upadków, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość we wszystkim pokłada nadzieję.
Stacja 8. Płacz kobiet
Powinna się obyć bez łez. Bez szlochu, histerii, scen publicznych. Przecież się nie płacze z powodu miłości. Nigdzie tak Pismo nie radzi. Nie płacze się z miłości, bo się jej nie wypłacze. Miłość ma suche oczy i bardzo spłakane serce.
Nie płaczcie nad miłością, z miłości nie płaczcie. Płaczcie nad sobą. Miłość nie rodzi się z łez, łez nie wyciska. I na łzach nie polega. Bez łez, bez głosu, bez skargi idzie dalej.
Miłości, opłakiwana przez kobiety z Jerozolimy, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość łaskawa jest.
Stacja 9. Upadek ostatni
Czy pozostaje coś jeszcze z miłości przy trzecim upadku? Czy tu jest może koniec miłości? Może tu jest miejsce na Miłość przez duże "M", bo ta przez "m" małe, już nie ma siły. Tu też się uczymy miłości. Przy trzecich, najgorszych, najbardziej bolesnych upadkach. Nie ma dla miłości upadków ostatecznych.
Miłości, trzeci raz upadająca, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość cierpliwa jest.
Stacja 10. Bez szat
Od tamtej stacji aż do dziś, miłości wydaje się, że musi być coraz bardziej naga i rozebrana. Wycina coraz głębsze dekolty, coraz bardziej skraca spódnice, wymyśliła topless i pozwoliła się powielać bez niczego na kartach kolorowych gazet. I coraz taniej pozwala się sprzedawać. Już jej wstyd się wstydzić, rumienić, czerwienić, spuszczać oczy.
Taka to prawda z tej stacji - że Miłość może prowadzić do nagości. Tak było na Golgocie. A my tę prawdę przekręcamy, bezsilnie dowodząc, ze nagość wiedzie do miłości.
Tyle stacji dziesiątych w każdym kiosku. Schodzi po parę złotych, na przekór Pieśni nad Pieśniami, gdzie deklarowała, że jeśliby kto sprzedał ją za górę złota, to pogardzą nim tylko.
Miłości, z której szaty zdarto ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość nie dopuszcza się bezwstydu.
Stacja 11. Gwoździe
A co gwoździe mają do miłości? Co twarde żelazo do jej subtelnej tkanki? Ręce poddaje pod gwoździe, nogi poddaje. Oto jest miłość przebita. Już bardzo boli. Bardzo krwawi. Już jest przybita do krzyża. Jest pewne, że od niego już się nie oderwie. Na zawsze umocowana do krzyża. I pieczęć z krwi żywej to potwierdza.
Ćwiczy się teraz w atakach bólu, przechodzi przez konwulsje i drgawki. Poznaje rany, skrzepy, krwotoki i mękę od nóg po głowę. Z krzyża nie złorzeczy, ale przebacza.
Co gwoździe mają do miłości? A co? Myślisz, że jak cię boli, swędzi nieznośnie, kłuje z lewej strony, wierci w mózgu, że jak cię prawa szóstka ćmi do świtu, to już kochać nie można?
Miłości, z gwoździami w stopach i dłoniach, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość nie pamięta złego.
Stacja 12. Śmierć
A to dopiero tragedia! Umarła! Miała na śmierć nie umierać, ale i ją śmierć dopadła. Smaży się teraz martwa na rozpalonej słońcem Golgocie. A jak słońce zajdzie to będzie zimna jak trup. Zaraz będzie pachnieć nieładnie i posmakują jej robaki. Już nie oddycha, serca nie skurczą i nie rozkurcza, nawet powieką nie drgnie. Już po niej! Ma swój koniec, jak wszystko.
A tak, tak! Musi się śmierci poddać. Musi ją przyjąć. Miłość musi się ze śmiercią spotkać. Każda miłość ma swoją śmierć. Skoro ta największa spotkała swoją śmierć na Golgocie, to i każda inna też ma swoją śmierć.
Ale przecież jest mocna jak śmierć. Mocniejsza, bo zetrze jej oścień w śmierci dobie.
Miłości, która miłością śmierć swoją i moją zwyciężyłaś, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość wszystko przetrzyma.
Stacja 13. Pogrzeb
Już całkiem bezwładna, zdjęta z krzyża. Tylko najbliżsi jeszcze czekają. Jeszcze chcą dotykać, spełniać ostatnie posługi, namaścić i w całun owinąć. Miłość chce jeszcze oczy domknąć, ręce złożyć w modlitwie. Może pamięta jeszcze swoje przyrzeczenie: nie opuszczę Cię aż do śmierci! Już bez oklasków, bez zainteresowania tłumów. Choć na szczęście jeszcze komuś bliska i droga.
Matka j ą trzy ma, jak kiedyś drobne ciało Dzieciątka. Nie tak łatwo rozstaje się z ciałem. Miłość sama kiedyś ciałem się stała. Teraz jeszcze ciała martwego dotyka, bo wierzy, ze jest mostem nad śmiercią.
Miłości, Ciało najświętsze - z krzyża zdjęte, ucz nas, że miłość na śmierć nie umiera. Miłość wszystkiemu wierzy.
Stacja 14. Grób
Miłość nie opuszcza żadnego miejsca, w którym mógłby znaleźć się człowiek. Dlatego idzie do grobu. I do tego wykupionego przez Józefa z Arymatei, do tego z Alei Zasłużonych, do frontowego, do grobowców rodzinnych, do współczesnych mogił i miejsc nikomu nieznanych. Idzie do grobu. Do ziemi. Pozwala zatoczyć wielki kamień, czujne straże poustawiać. Tak, jakby wszystko było skończone raz na zawsze.
O Miłości! Żeby tak i czyjaś miłość poszła ze mną do grobu. Żeby kwiaty przyniosła, w zaduszki posprzątała tę płytę co nade mną, na wypominki i na msze w rocznicę ofiarę dała. Żeby potem jeszcze zechciała w starych listach i zdjęciach pogrzebać. Żeby zamieniła "ostatnie pożegnanie" na "Do zobaczenia już wkrótce"!
Miłości, złożona do grobu, uczy nas, że miłość nigdy nie umiera. Miłość nigdy nie ustaje.
...................................................................................
Życie
Nadchodzą czasem takie chwile, w których hasła typu "życie jest piękne" nijak mają się do aktualnie doświadczanej rzeczywistości i na sam dźwięk tych słów, rodzi się w człowieku bunt. Kiedy komuś wali się cały jego świat, wszystko w co do tej pory wierzył staje sie jednym, wielkim znakiem zapytania, a w sercu czuje nieopisany żal, gorycz i bezradnośc - życie wcale nie wydaje mu się piekne. Kiedy przychodzi zwątpienie wszystko nagle traci sens. Niepostrzeżenie wkrada się lęk, który podstępnie próbuje usunąc z serca resztkę nadziei, która jeszcze szeptała, że może jednak damy radę... Kiedy człowiek doświadcza upadku nie jest łatwo. Nie łatwo jest podnieśc się kiedy jedyne co się czuje to bezsilnośc i ból. Żeby się podnieśc trzeba uwierzyc... uwierzyc, że można... że jeszcze ma się siłę. Ale i o wiarę w takich momentach trudno...
"Z każdej strony czarna ściana" -usłyszałam niedawno od kogoś komu życie nie szczędzi od pewnego czasu trudnych doświadczeń. "Ile można? " Ile razy można zaczynac od nowa ? Ile razy mozna podnosic się by dalej próbowac... ?
Nie wiem ile...ale wiem, że próbowac trzeba. Nie ważne jest ile razy upadniemy, ale to ile razy powstaniemy...ile razy zwycięży wiara, nadzieja i miłosc. Życie to ciągłe upadki i wzloty. To ciągłe zmaganie się z trudnościami i poszukiwanie rozwiązan. Niejednokrotnie spotkamy się w nim z niezrozumieniem, brakiem szacunku ,a nawet z odrzuceniem. Ludzie nie byli i nie są idealni... Będą nas zawodzic i ranic. Nie unikniemy tego. Nie unikniemy błędów, ani własnych ani innych, bo wszyscy je popełniamy. To właśnie one- życiowe błędy, przybliżają nas do prawdy. Prawdy o sobie, drugim człowieku, ludzkim życiu. Nic nie dzieje się bez powodu. Nawet to co dziś wydaje nam się życiową katastrofą... Wszystko jest "po coś".
Codziennie, tysiące jeśli nie miliony ludzi, stoją przed ważnym życiowym wyborem. Każdego dnia ktoś traci coś lub kogoś , przeżywa kryzys wiary, ból rozstania, pada ofiarą oszustwa lub przemocy. Każdy człowiek , codziennie doświadcza różnego rodzaju trudu.
Ale także codziennie, milony ludzi poznaje czym jest uczucie radości, spełnienia oraz wdzięczności za to co ich spotyka. Cieszą się z narodzin dziecka, uleczenia z ciężkiej choroby, długooczekiwanych owoców swojej pracy. Zauważają w ludziach dobro i sami to dobro niosą innym.
Ludzkie upadki i wzloty. Po prostu życie.
Każdego dnia musimy nawracac sie na nowo... na nowo odzyskiwac wiarę w Boga i wszystko co z jego pomocą może byc nam dane. Każdego dnia powstawac z mniejszych lub większych upadków. Jeśli ktoś powie Wam, że jego życie jest pasmem samych sukcesów i żyje mu się łatwo i przyjemnie - kłamie. Wszystkich, bez wyjątku, dotykają życiowe trudności...tylko nie wszyscy mają odwagę by się do tego przyznac.
Po raz kolejny ciśnie mi się na usta fragment z Pisma Św.:
"Proście a będzie Wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam."( Mt.7,7)
Pamiętajmy, że jakkolwiek byłoby nam trudno, nigdy nie jesteśmy sami...
Życzę Wam i sobie, by nigdy nie zabrakło nam wiary i siły by na nowo powstawac.
Życzę Wam i sobie, by nigdy nie zabrakło nam wiary i siły by na nowo powstawac.
wtorek, 9 lutego 2010
poniedziałek, 8 lutego 2010
Kilka pytań do siebie samych...
Czy w dzisiejszych czasach łatwo byc sobą ? Czy mamy w sobie dośc siły i determinacji by zachowac swoją oryginalnośc , indywidualnośc, swoją niepowtarzalną, jedyną w swoim rodzaju osobowośc? Czy stac nas na to by nie ulegac modom i różnorodnym wpływom z zewnątrz? Czy nasza zewnętrzna powłoka mówi : "jestem modna/y ", " jestem jedną/ym z tych ,które podążają za trendami " , "robię wszystko by podobac sie innym " czy też : "to jak wyglądam i co robię, wyraża mnie i to co mam w środku " , " jestem wolny od opinii innych i dlatego nie boję sie byc sobą" ... ? Czy warto dziś byc indywidualnością... ? Kimś kto ma swoje zdanie, nawet jeśli odbiega ono od opinii tzw. większości ? A może bezpieczniej jest wtopic sięw tłum... nie wyróżniac się... nie wychylac ze swoimi poglądami i nie dyskutowac z tymi którzy myślą inaczej ...?
No właśnie...
Jak to dziś z nami jest...?
wtorek, 2 lutego 2010
poniedziałek, 1 lutego 2010
Nie będziesz brał Imienia Pana Boga swego nadaremno...
Są takie filmy, które oglądamy całym sobą... które intrygują, szokują,wzruszają... zmuszają do myślenia. Fabuły, napisane przez życie. Często smutne, trudne, bolesne... prawdziwe. Dotykają prawdziwych ludzi i ich prawdziwie ludzkich dylematów. Dziś zapraszam na Dekalog II. Film trudny, ale wyjątkowy i piekny jak cała seria Krzysztofa Kieślowskiego.
Dziękuję Ci po prostu za to, że jesteś
Dziękuję Ci po prostu za to, że jesteś
za to, że nie mieścisz się w naszej głowie, która jest za logiczna
za to, że nie sposób Cię ogarnąć sercem, które jest za nerwowe
za to, że jesteś tak bliski i daleki, że we wszystkim inny
za to, że jesteś odnaleziony i nie odnaleziony jeszcze
że uciekamy od Ciebie do Ciebie
za to, że nie czynimy niczego dla Ciebie,
ale wszystko dzięki Tobie
Za to, że to, czego pojąć nie mogę, nie jest nigdy złudzeniem
za to, że milczysz. Tylko my - oczytani analfabeci
sobota, 30 stycznia 2010
czwartek, 28 stycznia 2010
Modlitwa...
Prawie co tydzień spotykam w kościele albo w biurze kogoś, kto mówi: " Bill, czyż Jezus nie powiedział: Proście , a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie, kołaczcie, a otworzą wam? "
Ci ludzie zwykle nie przychodzą po wykład z teologii. Zazwyczaj gdy odwołują sie do tych słów z Ewangelii wg. Św. Mateusza (7,7), chcą powiedziec, że proszą, szukają i pukają - daremnie.Zadaję kilka sondujących pytan i wtedy zalewa mnie potok ich frustracji i zmieszania. " Modliłam się aby mój mąż przestał pic, a oto wczoraj wieczorem znowu wrócił do domu pijany." Lub: " Długo modlę się o pracę, ale nikt nie chce zatrudnic pięcdziesięcioletniego kierownika średniego szczebla." Albo:"Modlę się o uleczenie mojej żony z depresji, a ona weszła w okres prób samobójczych."
I taki żal trwa, tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku.Nie pamiętam już z iloma ludźmi rozmawiałem o tajemnicy- a może dokładniej - cierpieniu niewysłuchanej modlitwy. A najbardziej cierpią ci ludzie, którzy głęboko wierzą w to, że modlitwa przenosi góry.
W rozmowach z osobami, które mają trudności ponieważ ich modlitwy nie są wysłuchiwane, używam małej listy, którą pożyczyłem od pewnego pastora, mojego długoletniego przyjaciela:
"Jeśli prośba jest zła, Bóg mówi NIE. Jeśli czas jest nieodpowiedni, Bóg mówi NIE. Jeśli nie masz racji, Bóg mówi NIE. Ale jeśli prośba jest dobra, czas jest właściwy i masz rację, Bóg mówi START ; (...)
NIEWŁAŚCIWE PROŚBY
Niektóre prośby wypowiadane podczas modlitwy, niezależnie z jak dobrymi intencjami, są nie na miejscu. Uczniom Jezusa również zdarzało się prosic o niewłaściwe rzeczy. Nawet tym Mu najbliższym - Piotrowi, Jakubowi i Janowi. (...)
KOCHA ZBY MOCNO, BY POWIEDZIEC "TAK"
Jeśli apostolowie mogli wypowiadac niewłaściwe prośby- prośby zupełnie samolubne, dotyczące spraw materialnych, krótkowzroczne, niedojrzałe - może się to zdarzyc zarówno mnie, jak i tobie. Na szczęście, Bóg za bardzo nas kocha, aby wysłuchiwac niewłaściwych próśb. Wysłucha ich, ale powie :"Nie".
Nie chciałbym, aby Bóg był inny.
Patrząc wstecz dziękuję Bogu za to, że nie wysłuchał moich próśb, które kiedyś wydawały mi się właściwe. (...)
ZNACZENIE MOTYWÓW
Mało prawdopodobne jest, aby ktokolwiek z nas zbliżał się do Boga z intencją proszenia o coś niewłaściwego, ale mimo to niewłaściwe prośby wciąż szybują ku niebu. Najbardziej osławioną z takich próśb jest: " O Boże, proszę Cię, zmień tę osobę." Żony proszą o to często dla swoich mężów, mężowie dla żon, rodzice dla dzieci, pracownicy dla swoich przełożonych.
I faktycznie, kiedy dwóch lub więcej chrześcijan łączy jakiś bliski związek, przynajmniej jedno z nich wypowiada taką prośbę.
Oczywiście, jest czymś najzupełniej właściwym modlic się o to, by ktoś się zmienił. Przecież o to właśnie prosimy, modląc się o nawrócenie, zmiękczenie serca, przezwyciężanie złych przyzwyczajeń lub nałogów. Ale zbyt często motywem takich modlitw nie jest autentyczna troska o drugą osobę.
Czy przyznajemy się do tego, czy nie, zwykle taka modlitwa brzmi mniej więcej tak: "Nie chcę zmierzyc się z moimi wadami. Nie mam ochoty pracowac nad tą relacją. Nie chcę się wcale zmienic. Zamiast tego może po prostu mógłbyś zmienic tę osobę, żeby dostosowała się do moich osobistych potrzeb? To co - układ stoi?"
Jeśli modlisz się w taki sposób, przyjacielu, Bóg prawdopodobnie powie "Nie" (...)
CHWAŁA BOŻA CZY MOJA ?
(...)
Zmuszając nas do przyjrzenia się naszym prośbom z bliska, modlitwa oczyszcza nas. Gdy stwierdzimy, że nasze prośby były niewłaściwe, możemy powiedziec: " Panie, przebacz mi. Pomóż mi wzrastac. Pomóż mi prosic Cię o to, co jest zgodne z Twoja wolą."
Jeśli wytrwale modliłeś sie o coś i wyczuwasz opór z nieba, zachęcam cię do przyjrzenia się swojej prośbie. Może twoja prośba jest swego rodzaju unikiem, niechęcią do stanięcia twarzą w twarz z problemem. Może jest ona destrukcyjna w niezrozumiały dla ciebie sposób. Może jest samolubna, krótkowzroczna lub małostkowa. Jakikolwiek byłby powód, jesli prośba jest niewłaściwa, Bóg mówi "Nie !"
JESZCZE NIE
(...) Żyjemy w społeczeństwie instant, próbując zrobic wszystko coraz szybciej. Autostrady mają coraz szybsze pasy, supermarkety możliwośc błyskawicznej obsługi, filmy i programy w telewizji dostajemy "na żądanie" i chcemy zmienic swój komputer jeśli mamy na cos czekac dłużej niż pięc sekund.Wszystko to tłumaczy dlaczego ludzie mówią mi: "Nie wiem co o tym myślec. Modlę się w pewnej intencji od trzech dni i Bóg jeszcze nic z tym nie zrobił."
Rodzice wiedzą, że dzieci uważają słowa "jeszcze nie" za prawie najgorsze ze wszystkich zwrotów w języku, prawie tak złe jak "nie". (...)
Dzieci nienawidzą słyszec w odpowiedzi "jeszcze nie". W każdym z nas jest takie niecierpliwe dziecko, dziecko, które pragnie, aby Bóg odpowiedział na każdą potrzebę, spełnił każdą prośbę, przesunął teraz każdą górę, najlepiej na wczoraj. Gdy nasz wszystkowiedzący, najmądrzejszy i kochający Ojciec niebieski daje nam odpowiedź: "Jeszcze nie", jak reagujemy - dojrzali, dorośli ludzie? "Ale Boże nie rozumiesz. Ja potrzebuje tego teraz. Nie za trzy lata. Nie za trzy miesiące. Nie za trzy dni. Słuchaj, gdy sie modlę - daj mi to teraz! "
UFAJĄC OJCU
Bóg jednak jest nie bardziej skłonny do ustępstw wobec dziecinnych próśb o natychmiasową gratyfikację niż mądrzy rodzice. Po prostu potrząsa głową nad naszą niedojrzałością i mówi:
" Kop i krzycz, jeśli masz ochotę, ale nie dostaniesz jeszcze tego, co chcesz. Zaufaj mi. Wiem co robię. Mam swoje powody."
Uważaj z wywieraniem na Boga nacisku, sugerowaniem, że wiesz lepiej niż Bóg, kiedy należy cię wysłuchac. Boże zwlekanie niekoniecznie jest odmową. Ma powody dla swoich " jeszcze nie".
Czasami Bóg opóźnia coś, aby sprawdzic naszą wiarę. Czy uważamy Go za niebiańską maszynę na monety, którą trzeba kopnąc, jeśli nie dostaniemy natychmiastowej odpowiedzi ? Czy też traktujemy Go jak kochającego Ojca, który da nam to, czego potrzebujemy ?
Czy potrafimy Mu zaufac, nawet jeśli nie widzimy natychmiastowych rezultatów?
Czasem Bóg odwleka coś, abyśmy mogli zmodyfikowac naszą prośbę. Z czasem stwierdzamy, że ta, którą formułowalismy początkowo, nie była właściwa. Lepiej rozumiemy sytuację i możemy zmienic prośbę, tak aby była bliższa woli Bożej.
Czasem Bóg odwleka wysłuchanie modlitwy, abysmy mogli rozwinąc takie cechy charakteru, jak wytrzymałośc, zaufanie, cierpliwośc i oddanie- cechy, jakich nabywamy tylko wtedy, gdy czekamy cirpliwie i ufamy w Jego wyczucie wlaściwego czasu. Duchowy wzrost dokonuje się w znacznej mierze przez cierpienie, ból, zmaganie, rozterkę i rozczarowanie. (...)
MÓJ NAJGORSZY PROBLEM
Jest trzeci powód, dla którego nasze prośby mogą nie zostac wysłuchane. Byc może dzieje się coś złego w naszym życiu, co stało się barierą między nami i Bogiem.
Wyobraź sobie, że byłeś dwa lub trzy tygodnie na wakacjach. Wracając odkrywasz, że osoba, która wynająłeś do koszenia trawnika, trafiła do szpitala dzień po twoim wyjeździe i przebywała tam, aż do twojego powrotu.Twój trawnik zamienił sie w sawannę porosłą półmetrową trawą i twoja tania kosiarka na pewno sobie z nim nie poradzi.
Na szczęscie twój sąsiad ma dużą, profesjonalną kosiarkę, która skosi wszystko, i często wspominał ci:" Słuchaj, możesz pożyczyc moją kosiarkę, gdybyś kiedyś jej potrzebował." Postanawiasz skorzystac teraz z jego propozycji.
W drodze do jego domu, gdy układasz w myślach wlaściwa formułę prośby, jamnik sąsiada podbiega do ciebie i zaczyna szarpac twoje spodnie. Nie cierpisz małych piesków, a zwłaszcza tego. Wyje, zostawia brudy na twoim trawniku i chce chapsnąc twoje spodnie - właśnie w tej chwili. Ledwo stawiasz krok za krokiem, a on chwyta zębami raz jedną, raz drugą nogawkę.
Zdenerwowany, dajesz pieskowi wreszcie ukradkowego, szybkiego kopniaka. Podnosisz głowę i widzisz sąsiada stojącego na ganku z założonymi rękami, patrzącego prosto na ciebie.
Czy to dobry moment by poprosic go o pożyczenie kosiarki? A może musicie coś sobie wyjaśnic, zanim poprosisz go o przysługę?
Bóg wielokrotnie zaprasza nas do tego, abysmy przychodzili do Niego ze wszystkimi naszymi prośbami. Daje nam swobodny dostep do wszystkiego co ma. Ale niektórzy z nas mają kilka spraw, które należy wyjaśnic, zanim Go o coś poprosimy.
.........................................................................................................................................
Ci ludzie zwykle nie przychodzą po wykład z teologii. Zazwyczaj gdy odwołują sie do tych słów z Ewangelii wg. Św. Mateusza (7,7), chcą powiedziec, że proszą, szukają i pukają - daremnie.Zadaję kilka sondujących pytan i wtedy zalewa mnie potok ich frustracji i zmieszania. " Modliłam się aby mój mąż przestał pic, a oto wczoraj wieczorem znowu wrócił do domu pijany." Lub: " Długo modlę się o pracę, ale nikt nie chce zatrudnic pięcdziesięcioletniego kierownika średniego szczebla." Albo:"Modlę się o uleczenie mojej żony z depresji, a ona weszła w okres prób samobójczych."
I taki żal trwa, tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku.Nie pamiętam już z iloma ludźmi rozmawiałem o tajemnicy- a może dokładniej - cierpieniu niewysłuchanej modlitwy. A najbardziej cierpią ci ludzie, którzy głęboko wierzą w to, że modlitwa przenosi góry.
W rozmowach z osobami, które mają trudności ponieważ ich modlitwy nie są wysłuchiwane, używam małej listy, którą pożyczyłem od pewnego pastora, mojego długoletniego przyjaciela:
"Jeśli prośba jest zła, Bóg mówi NIE
NIEWŁAŚCIWE PROŚBY
Niektóre prośby wypowiadane podczas modlitwy, niezależnie z jak dobrymi intencjami, są nie na miejscu. Uczniom Jezusa również zdarzało się prosic o niewłaściwe rzeczy. Nawet tym Mu najbliższym - Piotrowi, Jakubowi i Janowi. (...)
KOCHA ZBY MOCNO, BY POWIEDZIEC "TAK"
Jeśli apostolowie mogli wypowiadac niewłaściwe prośby- prośby zupełnie samolubne, dotyczące spraw materialnych, krótkowzroczne, niedojrzałe - może się to zdarzyc zarówno mnie, jak i tobie. Na szczęście, Bóg za bardzo nas kocha, aby wysłuchiwac niewłaściwych próśb. Wysłucha ich, ale powie :"Nie".
Nie chciałbym, aby Bóg był inny.
Patrząc wstecz dziękuję Bogu za to, że nie wysłuchał moich próśb, które kiedyś wydawały mi się właściwe. (...)
ZNACZENIE MOTYWÓW
Mało prawdopodobne jest, aby ktokolwiek z nas zbliżał się do Boga z intencją proszenia o coś niewłaściwego, ale mimo to niewłaściwe prośby wciąż szybują ku niebu. Najbardziej osławioną z takich próśb jest: " O Boże, proszę Cię, zmień tę osobę." Żony proszą o to często dla swoich mężów, mężowie dla żon, rodzice dla dzieci, pracownicy dla swoich przełożonych.
I faktycznie, kiedy dwóch lub więcej chrześcijan łączy jakiś bliski związek, przynajmniej jedno z nich wypowiada taką prośbę.
Oczywiście, jest czymś najzupełniej właściwym modlic się o to, by ktoś się zmienił. Przecież o to właśnie prosimy, modląc się o nawrócenie, zmiękczenie serca, przezwyciężanie złych przyzwyczajeń lub nałogów. Ale zbyt często motywem takich modlitw nie jest autentyczna troska o drugą osobę.
Czy przyznajemy się do tego, czy nie, zwykle taka modlitwa brzmi mniej więcej tak: "Nie chcę zmierzyc się z moimi wadami. Nie mam ochoty pracowac nad tą relacją. Nie chcę się wcale zmienic. Zamiast tego może po prostu mógłbyś zmienic tę osobę, żeby dostosowała się do moich osobistych potrzeb? To co - układ stoi?"
Jeśli modlisz się w taki sposób, przyjacielu, Bóg prawdopodobnie powie "Nie" (...)
CHWAŁA BOŻA CZY MOJA ?
(...)
Zmuszając nas do przyjrzenia się naszym prośbom z bliska, modlitwa oczyszcza nas. Gdy stwierdzimy, że nasze prośby były niewłaściwe, możemy powiedziec: " Panie, przebacz mi. Pomóż mi wzrastac. Pomóż mi prosic Cię o to, co jest zgodne z Twoja wolą."
Jeśli wytrwale modliłeś sie o coś i wyczuwasz opór z nieba, zachęcam cię do przyjrzenia się swojej prośbie. Może twoja prośba jest swego rodzaju unikiem, niechęcią do stanięcia twarzą w twarz z problemem. Może jest ona destrukcyjna w niezrozumiały dla ciebie sposób. Może jest samolubna, krótkowzroczna lub małostkowa. Jakikolwiek byłby powód, jesli prośba jest niewłaściwa, Bóg mówi "Nie !"
JESZCZE NIE
(...) Żyjemy w społeczeństwie instant, próbując zrobic wszystko coraz szybciej. Autostrady mają coraz szybsze pasy, supermarkety możliwośc błyskawicznej obsługi, filmy i programy w telewizji dostajemy "na żądanie" i chcemy zmienic swój komputer jeśli mamy na cos czekac dłużej niż pięc sekund.Wszystko to tłumaczy dlaczego ludzie mówią mi: "Nie wiem co o tym myślec. Modlę się w pewnej intencji od trzech dni i Bóg jeszcze nic z tym nie zrobił."
Rodzice wiedzą, że dzieci uważają słowa "jeszcze nie" za prawie najgorsze ze wszystkich zwrotów w języku, prawie tak złe jak "nie". (...)
Dzieci nienawidzą słyszec w odpowiedzi "jeszcze nie". W każdym z nas jest takie niecierpliwe dziecko, dziecko, które pragnie, aby Bóg odpowiedział na każdą potrzebę, spełnił każdą prośbę, przesunął teraz każdą górę, najlepiej na wczoraj. Gdy nasz wszystkowiedzący, najmądrzejszy i kochający Ojciec niebieski daje nam odpowiedź: "Jeszcze nie", jak reagujemy - dojrzali, dorośli ludzie? "Ale Boże nie rozumiesz. Ja potrzebuje tego teraz. Nie za trzy lata. Nie za trzy miesiące. Nie za trzy dni. Słuchaj, gdy sie modlę - daj mi to teraz! "
UFAJĄC OJCU
Bóg jednak jest nie bardziej skłonny do ustępstw wobec dziecinnych próśb o natychmiasową gratyfikację niż mądrzy rodzice. Po prostu potrząsa głową nad naszą niedojrzałością i mówi:
" Kop i krzycz, jeśli masz ochotę, ale nie dostaniesz jeszcze tego, co chcesz. Zaufaj mi. Wiem co robię. Mam swoje powody."
Uważaj z wywieraniem na Boga nacisku, sugerowaniem, że wiesz lepiej niż Bóg, kiedy należy cię wysłuchac. Boże zwlekanie niekoniecznie jest odmową. Ma powody dla swoich " jeszcze nie".
Czasami Bóg opóźnia coś, aby sprawdzic naszą wiarę. Czy uważamy Go za niebiańską maszynę na monety, którą trzeba kopnąc, jeśli nie dostaniemy natychmiastowej odpowiedzi ? Czy też traktujemy Go jak kochającego Ojca, który da nam to, czego potrzebujemy ?
Czy potrafimy Mu zaufac, nawet jeśli nie widzimy natychmiastowych rezultatów?
Czasem Bóg odwleka coś, abyśmy mogli zmodyfikowac naszą prośbę. Z czasem stwierdzamy, że ta, którą formułowalismy początkowo, nie była właściwa. Lepiej rozumiemy sytuację i możemy zmienic prośbę, tak aby była bliższa woli Bożej.
Czasem Bóg odwleka wysłuchanie modlitwy, abysmy mogli rozwinąc takie cechy charakteru, jak wytrzymałośc, zaufanie, cierpliwośc i oddanie- cechy, jakich nabywamy tylko wtedy, gdy czekamy cirpliwie i ufamy w Jego wyczucie wlaściwego czasu. Duchowy wzrost dokonuje się w znacznej mierze przez cierpienie, ból, zmaganie, rozterkę i rozczarowanie. (...)
MÓJ NAJGORSZY PROBLEM
Jest trzeci powód, dla którego nasze prośby mogą nie zostac wysłuchane. Byc może dzieje się coś złego w naszym życiu, co stało się barierą między nami i Bogiem.
Wyobraź sobie, że byłeś dwa lub trzy tygodnie na wakacjach. Wracając odkrywasz, że osoba, która wynająłeś do koszenia trawnika, trafiła do szpitala dzień po twoim wyjeździe i przebywała tam, aż do twojego powrotu.Twój trawnik zamienił sie w sawannę porosłą półmetrową trawą i twoja tania kosiarka na pewno sobie z nim nie poradzi.
Na szczęscie twój sąsiad ma dużą, profesjonalną kosiarkę, która skosi wszystko, i często wspominał ci:" Słuchaj, możesz pożyczyc moją kosiarkę, gdybyś kiedyś jej potrzebował." Postanawiasz skorzystac teraz z jego propozycji.
W drodze do jego domu, gdy układasz w myślach wlaściwa formułę prośby, jamnik sąsiada podbiega do ciebie i zaczyna szarpac twoje spodnie. Nie cierpisz małych piesków, a zwłaszcza tego. Wyje, zostawia brudy na twoim trawniku i chce chapsnąc twoje spodnie - właśnie w tej chwili. Ledwo stawiasz krok za krokiem, a on chwyta zębami raz jedną, raz drugą nogawkę.
Zdenerwowany, dajesz pieskowi wreszcie ukradkowego, szybkiego kopniaka. Podnosisz głowę i widzisz sąsiada stojącego na ganku z założonymi rękami, patrzącego prosto na ciebie.
Czy to dobry moment by poprosic go o pożyczenie kosiarki? A może musicie coś sobie wyjaśnic, zanim poprosisz go o przysługę?
Bóg wielokrotnie zaprasza nas do tego, abysmy przychodzili do Niego ze wszystkimi naszymi prośbami. Daje nam swobodny dostep do wszystkiego co ma. Ale niektórzy z nas mają kilka spraw, które należy wyjaśnic, zanim Go o coś poprosimy.
.........................................................................................................................................
Powyższy fragment pochodzi z książki pt." Zbyt zajęci, by się nie modlic." autorstwa Billa Hybels'a. Pozycję tą bez wahania mogę określic jako jedną z najlepszych książek o tematyce duchowej spośród tych jakie dotychczas miałam okazję przeczytac. Książkę polecam każdemu kto głęboko w sercu pragnie zbliżyc się do Boga i na stałe zaprosic Go do swojego życia...
Książka posiada imprimatur.
Subskrybuj:
Posty (Atom)















