wtorek, 24 listopada 2009

Z dedykacją dla Artura :)



Ale...



" Niezadowolenie samo w sobie nie jest więc wcale negatywne- wręcz przeciwnie można potraktowac je jako prezent dla naszej duszy, który ma nami wstrząsnąc, byśmy wykonali następny krok w naszym rozwoju. Ale przed tym następnym krokiem często dochodzi, do wewnętrznego chaosu, w czasie którego nie możemy ani oderwac się od przeszłości, ani skupic się na tym, co nowe- wszędzie jest jakieś "ale" "

- Elisabeth Mardof

Ale..





Nie chcę stracic tego, co mam, ale
Tam gdzie jestem, nie chcę zostac, ale
Nie chcę opuścic tych, których kocham, ale
Nie chcę widziec już tych, których znam,ale
Nie chcę umrzec, tam gdzie żyję, ale
Tam, gdzie umieram, nie chcę pójśc:
Chcę zostac tam, gdzie nigdy nie byłem.


- Thomas Brasch



poniedziałek, 23 listopada 2009

Błędy przeszłości...



"Błędne drogi są ważnymi doświadczeniami, z których możemy się wiele nauczyć.Tworzą one barwną ukladankę z wieloma kolorami i liniami -
a jeśli bedziemy wystarczająco odważni, odkryjemy w tej układance wątek,
nić,która wyprowadzi nas z labiryntu."


-Elisabeth Mardof  

Na dobranoc...


niedziela, 22 listopada 2009

Bo wszystko jest po coś...


SŁOWO

Niedziela to wyjatkowy czas. Jak mawia mój dobry znajomy- czas dla Pana. Dla wielu z nas to także czas rodzinnych spotkań i okazja do tego by trochę odpocząc. Jedni chodzą na spacery (niektórzy wciąż do centrów handlowych niestety), drudzy zanurzają się w lekturze, a jeszcze inni włączają telewizor i szukaja w nim coś dla siebie. Tak się złożyło, że dziś (m.in) znalazłam się w tej ostatniej grupie( m.in podkreslam ;). Korzystając z wolnej chwili postanowiłam obejrzec jeden z telewizyjnych programów rozrywkowych , który jakiś czas temu nagrałam sobie z zamiarem obejrzenia go w dogodnym czasie.Musze przyznac, że z każdą minutą programu czułam coraz większą  irytację...

To nieprawdopodobne, ale podczas 30 minutowego programu, z ust prowadzącego (którego na marginesie naprawdę lubię)  i jednego z gości (tę osobę akurat lubię mniej) co najmniej kilkanaście razy, padało słowo Jezus ...W połączeniu z Marią też się pojawiło...

Banalna sprawa wydawałoby się co niektórym. Mi , kiedyś, pewnie też. Ale przyznaję, że od pewnego czasu jestem na to bardzo wyczulona. Bo przecież nie czepiałabym sie gdyby te słowa pady z ust w godny ich sposób...Gdyby ktoś użył ich z szacunkiem , w kontekście biblijnym... Ale nie... nikt ich w takim kontekście nie użył. One padały zupełnie poza ich znaczeniem... Wyrzucone dla zabawy... Jakby nic nie znaczyły... Dla lepszego brzmienia również w języku angielskim :(

Czyż to nie smutne... ?

Poruszyło mnie to, bo dla mnie (jak i dla wielu innych osób przypuszczam) te słowa są niezwykle ważne...powiem więcej...one są święte. Niestety bezmyślne rzucanie ich na wiatr jest czymś tak naturalnym w dzisiejszym świecie, że aż brak mi słów by oddac co czuję gdy o tym myślę...


Tak łatwo wzywamy Boga pod wpływem chwili...w emocjach...w oderwaniu od jego świętości...Tak łatwo przychodzi  nam powiedziec Jezus gdy nadchodzą Święta Bożego Narodzenia... Tak łatwo przechodzi przez gardło słowo Bog podczas niedzielnej Mszy św....
Ale kiedy znajdzie się człowiek, który w zwykły dzień mówi o Jezusie...o jego boskości,  niezwykłości i mocy , czyż nie patrzymy na niego jakby był z innej palnety...???

Nie jestem święta. Są sytuacje w których te słowa wychodzą również z moich ust... w sposób z którego nie jestem dumna. Boli mnie to, bo zrozumiałam co to znaczy dla mnie... dla mnie jako chrześcijanina. Na szczęscie jest sposób na to by się z tego oczyścic i nieustannie uczyc się życ na nowo...tak, by nie łamac więcej tego ważnego, a tak często lekceważonego przykazania...



...


sobota, 21 listopada 2009

Przebudzenie c.d

"Przebudzenie to duchowośc. Ludzie najczęściej śpią, nie zdając sobie z tego sprawy. Rodzą się pogrązeni we śnie. Żyją we śnie. Nie budząc się zawieraja małżeństwa. Płodzą dzieci we śnie i umierają, nie budząc się ani razu. Pozbawiaja sie tym samym możliwości zrozumienia niezwykłości i piękna ludzkiej egzystencji. (...)

Niektórych z nas budza bardzo twarde doświadczenia życiowe.Cierpimy tak bardzo, że się budzimy. Ale ludzie wciąż na nowo zderzają się z życiem. I kontynuują swój lunatyczny marsz. Nie budzą sie nigdy. Nawet nie podejrzewają, że może byc jakaś inna droga. Do głowy im nie przyjdzie, że może istniec coś lepszego. A jednak, jeśli nawet nie zderzyłeś sie wystarczająco z życiem i nie nacierpiałeś sie dostatecznie, masz jeszcze jedną drogę prowadzącą do przebudzenia. Po prostu naucz się słuchac.(...)

Oto na czym polega uczenie się duchowości; oduczanie się prawie wszystkiego, czego cię nauczono. Jest to chęc oduczania się, umiejętnośc słuchania.

Czy słuchasz w taki sposób, jak czyni to większośc ludzi, którzy słuchają jedynie po to, aby sie utwierdzic w tym, co i tak w cześniej wiedzą? (...)
Czy słuchasz jedynie po to, by potwierdzic jedynie swe dotychczasowe przekonania? A może słuchasz by odkryc coś nowego? To bardzo ważne, po co słuchasz. I jakże trudno śpiącym to odróznic. Jezus głosił DOBRĄ nowinę, a jednak odrzucono ją. Nie dlatego, że nie była dobra, ale dlatego, że była nowa. Nie cierpimy rzeczy nowych. Nienawidzimy ich. Im szybciej sobie to uświadomisz tym lepiej. Nie chcemy wiedziec rzeczy nowych, jesli nas niepokoją. Zwłaszcza, jeśli wymagaja od nas zmiany nas samych. A najbardziej nie chcemy ich, gdy wymagają od nas stwierdzenia:" Myliłem się."

- Anthony de Mello

.............................................................................................................................



piątek, 20 listopada 2009

Bo nie jesteś sam...




"Nadejdzie taki dzień, kiedy otworzą się drzwi przed tymi, którzy pukają;
ci, którzy prosza będą wysłuchani;
a zrozpaczeni doznają pociechy."


-Paulo Coelho

czwartek, 19 listopada 2009

Coś co koniecznie trzeba zobaczyc...Od Moniq dla Was :)


Dziękuję...mimo wszystko.



Czasami nie wszystko idzie po naszej myśli...W najmniej oczekiwanym momencie zaczynaja chorowac  nasze dzieci, nie wysypiamy się, aż w końcu nas samych nagle zaczyna coś łamac w kościach i brakuje chęci na cokolwiek. Cały dzień zaplanowany, a lista spraw do załatwienia tylko czeka na nasz pierwszy ruch...  Jakby tego było mało, właśnie wtedy kiedy najbardziej potrzebujemy chwili spokoju, wszyscy sobie o nas przypominają, a telefon nie przestaje dzwonic. Miłe telefony zawsze są mile widziane, te można odbierac zawsze... najgorsze sa tzw. trudne sprawy...  Niektóre z nich potrafią zirytowac człowieka nawet w najcudowniejszy dzień, a kiedy dopadają go w momencie kryzysowym, kiedy kompletnie mu brakuje sił, niestety nie jest dobrze. Pytanie co wtedy...?  Jak zebrac w sobie siłę do pokonania przeciwności ? Co zrobic by otrząsnąc się z negatywnych emocji ? Jak rozbudzic w sobie pozytywną energię i chęc do życia? Gdzie szukac pomocy?

I wtedy znowu pojawia sie On. Przypomina, że w życiu nie zawsze musi byc miło, łatwo i przyjemnie. Że nawet w tych trudnych sytuacjach jest jakiś ukryty plan... Jego plan. I wtedy, mimo że nie jest łatwo, po raz kolejny mówię w sercu  DZIEKUJĘ. Za to co jest, nawet jesli nie do końca mi sie to podoba. Myslę sobie, że  przecież takie momenty w życiu też są potrzebne...a ja  przecież nie jestem z tym wszystkim sama...
Najważniejsze że jestem... że są ci wszyscy których kocham... W końcu nie musiałam się dzisiaj obudzic...a jednak otworzyłam oczy, a moje serce nadal bije...

wtorek, 17 listopada 2009

Dziękuję...


Każdego ranka, gdy otwieram oczy i z radością witam nowy dzień, mam w sercu słowo DZIĘKUJĘ...
Za to, że dane było mi się obudzic...za usmiech na twarzach moich dzieci ...za ich pełne miłości "cześc mamo", którym witają mnie każdego poranka...za kochające spojrzenie mojego męża...za zapach kawy i grzanek, które czekają na mnie gdy wstanę... (nie zawsze, ale jednak... ;) ).
Za wyjatkowych ludzi, w naszej ulubionej stacji radiowej, którzy skutecznie nas dobudzają i wprawiaja w dobry nastrój... (nawet jeśli pogoda za oknem nie taka jaką bysmy sobie życzyli). Za piękno kwiatów na kuchennym stole, które uśmiechaja się do mnie ukradkiem...W końcu za tych wszystkich wspaniałych ludzi, których mam dookoła siebie ...za serdeczny głos przyjaciółki w telefonie...za ciepłego smsa od pewnego Anioła...za niezwykłe rozmowy z niezwykłymi ludźmi...
Za to, że nie jestem na tym świecie sama :)

Dziękuję za wszystko i wszystko oddaję Jemu... bo gdyby nie On, nie byłoby nic ...


piątek, 13 listopada 2009

Bo Bóg wskazuje nam drogę...



"Gdy odnajdziesz własną drogę, nie lękaj się. Musisz miec wystarczająco dużo odwagi, aby popełniac błędy. Poprzez rozczarowania,  porażki, zniechęcenie           Bóg wskazuje nam drogę."                                 


- Paulo Coelho

Dzień, którego nie ma...


zapomnialam
o sobie
o tym
co powinnam zrobic
tylko dla siebie
w ciąglym pośpiechu
z myślami pokręconymi
nie wiem
na czym stoję
dzien wczorajszy
był taki jak dziś
nie pamiętam
czy wykonałam wszystko
co chciałam
czy do jutra zostawię
a jutro
to już dzisiaj jest
zdaje mi się
że wyszłam
jednak siedzę w domu
wszystko w tempie kosmosu
szaleje
zatrzymam sie
choc na chwilę
o jednę sekundę

przeciagnę czas
wyskoczę
z trybow maszyny
dnia ktorego nie ma


- autor nieznany
(źródło: http://www.poezje.pl/)

czwartek, 12 listopada 2009

???


Powiedzieć "stop" i obudzić się do nowego życia...

Ludzie w dzisiejszych czasach tak bardzo sie śpieszą...Pędzą nie zauważając co dzieje się dookoła nich. Liczy się tylko ich cel, ich plany, ich niezależność. Tak rzadko myślą o innych, tak rzadko dostrzegaja ludzi i ich prawdziwe potrzeby( chyba że mogą im się do czegoś przydać). Nie mają czasu by sie zatrzymać,bo ciągle są ważniejsze sprawy... Ważniejsze od drugiego człowieka (często bardzo bliskiego)... od  zdrowia ( które mają tylko jedno)... szczerego spojrzenia na swoje życie (którego drugi raz przeżyć nie będzie nam dane)... Nie mają czasu na zadawanie sobie pytań, na refleksję , na złapanie oddechu, który powoli tracą. Nie maja czasu na uprzejmości, na bezinteresowne gesty dobroci, na uśmiech... Zaczynaja przypominac maszyny, które by funkcjonowac, nie potrzebują ani pożywienia ani snu.


Tylko czy to co pilne zawsze jest ważne?
Czy to za czym tak pędzą jest gwarantem  szczęścia?
Czy zdają sobie sprawę z tego co tracą w tej nieustannej pogoni ?

A może by tak zwolnić... ?
Nie rezygnować, tylko zwolnić...
Może raz na jakiś czas zatrzymać się, usiąść, pomyśleć...
Rozważyć czy nie omija nas w życiu coś ważnego... czy coś co naprawdę ważne nie zostało zsunięte na boczny tor... Zastanowić się czy nie pędzimy na oślep za tym co modne i wg. filozofii tego świata- niezbędne do szczęścia, a tak naprawdę zniewalające nas jako ludzi...

Przebudzenie nie jest łatwe ani  przyjemne, ale kiedy już się obudzimy świat okazuje się naprawdę piekny... Stać nas na spontaniczne gesty miłości, na smakowanie życia, na cieszenie się  tym co jest ,a nie rozmyślanie nad tym co będzie. Dostrzegamy prawdy, które dotychczas brzmiały dla nas obco, a nasze serca przepełnia nieopisana potrzeba niesienia dobra... potrzeba stawania się lepszym człowiekiem. I wbrew pozorom nie musimy mieć więcej by być kimś...nie musimy rozpychać sie łokciami by zostało nam dane... To niesamowite jak pewne rzeczy zaczynają "dziać się same" kiedy przestajemy o nie walczyć...

wtorek, 10 listopada 2009

Wyrozumiałośc

"Bądź łagodny dla swoich bliźnich! Tak, bądź łagodny w słowach o sądach o nich. Maja oni oczywiście na tyle dużo wad, że zawsze znajdą się powody, by ich osądzac. Ale nie zapominaj, że i ciebie łatwo zranic.     W tych twardych czasach ludzie muszą byc dla siebie łagodni. Zbyt wielu nie chce wiedziec nic o sobie nawzajem. Chcą życ w całkowitej niezależności od innych. Na drzwiach ich domu wisi tabliczka: "Zostaw mnie w spokoju."

Jak sprawic by życie było dla wszystkich znów warte życia?
Wyrozumiałością, ostrożnością, łagodnością, delikatnością,
przede wszystkim wobec ludzi nadwrażliwych,
wobec osamotnionych z powodu trudnego charakteru,
wobec ludzi z kompleksem niższości.
Twarde słowa pełne wyrzutów wszystko tylko pogorszą.
Nie sądź, a nie będziesz sądzony.
Przebacz, a tobie przebaczą.
Bądź wyrozumiały, a znajdziesz zrozumienie.
Bądź uprzejmy, a zyskasz przyjaciół.

Jesli wiesz, jak bardzo możesz byc niemiły,
zimny, nieczuły i surowy: Bądź łagodny!
A odnajdziesz pokój dla swego serca.
Bezwzględna surowoś wobec bliźnich
rzadko pochodzi z zewnątrz,
a najczęściej z serca,
które jest źle wietrzone i słabo oświetlone."


- Phil Bosmans

środa, 4 listopada 2009

Moc słowa...


Słowa mogą byc jak motyle... Mogą wzlatywac w powietrze i zachwycac swoim pięknem. Czarowac barwą i swoją subtelnością .Mogą wyzwalac  pozytywną energię, dawac radośc i nadzieję... Takich słów nigdy nie mamy dośc.

Ale są i takie, których dźwięk paraliżuje i wywołuje niepokój . Słowa, które wyrzucane z ust niczym kamienie, zadają ból, ranią i niszczą, często bezpowrotnie. Przepełnione pogardą i egoizmem, ociekające zazdrością i zawiścią- upokarzają i odbierają godnośc.

Słowa...

Mogą budowac, łaczyc, uszczęsliwiac i nieśc dobro.
Mogą też burzyc, dzielic, unieszczęśliwiac i nieśc zło.
Tak często zapominamy o ich sile ...
Tak wiele wypowiadamy ich w swoim życiu...

Czy kiedykolwiek zadaliśmy sobie pytanie o jakośc wypowiadanych przez nas słów ?

Subtelne motyle...i ciężkie kamienie...
Czy wiesz, które z nich częściej wychodzą z Twoich ust ?

wtorek, 3 listopada 2009

poniedziałek, 2 listopada 2009

...


Wartośc czasu...

"Czas biegnie zupełnie niezależnie od nas: nie możemy go zatrzymac, zwolnic ani przyspieszyc. Nie możemy go cofnąc ani wyprzedzic, omijając niechciane wydarzenia. Wobec upływu czasu stajemy się bezradni, niezdolni jakkolwiek nań wpływac, czy modyfikowac jego naturę.


Żyjemy zanurzeni w czasie. Rzadko jednak uświadamiamy sobie prawdę, że czas ma wartośc głęboko religijną, że jest wymiarem daru zycia, jaki otrzymaliśmy od Boga, że lata, dni, godziny wyznaczają- od narodzin do smierci- czasoprzestrzeń naszego spotkania ze Stwórcą. 

Ten wymiar czasowy naszej drogi pociąga za sobą specyficzne konsekwencje. Zupełna niedostępnośc i niezależnośc upływającego czasu sprawia, że jest on wszechobecnym arbitrem podejmowanych dzialań i decyzji. Nie ma w naszym życiu wyborów neutralnych. Żadna decyzja nie uchroni nas przed odpowiedzialnością za lepiej lub gorzej wykorzystany czy też zupełnie zmarnowany czas."



 - o.Tomasz Duszyc OFMCap.

.................................................
źródło fotografi: foto.moon.pl

Bo nie znasz dnia ani godziny...


Święto Zmarłych to czas zadumy. Zadumy nad życiem, śmiercią i tym co po niej. To czas wspomnień i rozmyslań nad życiem tych, których juz z nami nie ma. Zapalane na grobach znicze, piękne chryzantemy, wypominki...wszystko po to by pokazac,że pamietamy i tęsknimy. To taki trudny temat...śmierc. Temat, który zwykle zasmuca i trochę przeraża... bo śmierc,tak jak wszystko inne co tajmnicze i nieznane,  budzi lęk. Jednak dla tych, którzy wierzą w zmartwychwstanie i życie wieczne, śmierc nie jest końcem lecz prawdziwym początkiem...

To niezwykły moment , w którym odkrywamy, że nie boimy sie odejśc. To nieopisany stan duszy kiedy czujemy, że jesteśmy gotowi przejś na te druga stronę. A wszystko dlatego, że mam w sercu Boga i nie boimy się złożyc swego zycia w Jego ręce.

Ludzie tak często zapominaja dziś, że ich ziemski żywot może zgasnąc w każdej chwili... Że młody wiek nie daje pewności jutra... Że nawet jeśli chodzą dziś radośni ,tryskają zdrowiem i energią, jutro może ich juz tu nie byc...

W tym roku pożegnałam kilka ważnych dla mnie osób... i wcale nie miały blisko 100 lat...ale 62,43,37...  Jedna nawet nie zdążyła się urodzic... Dzis wierciłaby się w moim brzuchu na całego,a za dwa miesiące moje dzieci miałyby siostrę... Boży plan był jednak inny. I choc było b.trudno, zamiast pytac dlaczego, z ufnościa oddaliśmy to życie w Boskie ręce. Dziś zapalimy kolejną lampkę na jej grobie i podziekujemy Panu , że pozwolił nam pożegnac naszego Aniołka z godnością...